♫ Don't let the sun go down on me ♫
Bruce heeft een nieuwe startmotor en start weer als een zonnetje.
Daarover gesproken: de zon.
De zon komt iedere dag op. Dat weten we zeker. Zelfs al is 'ie achter de regenwolken, hij komt op. Voor niks ook nog. Maar hoe laat dat blijft een raadsel. Ook de locatie lijkt te variëren. Waar we gewend zijn dat de zon opkomt vanuit de tegenovergestelde richting als waar hij onderging is er hier geen pijl op te trekken. En zo liep Monique een rondje om 5 uur 's ochtends in de stelligste overtuiging dat het "al" 7 uur was. We wíllen wel leren hoe het werkt maar zien door de voorliggende wolken, de laatste tijd, maar weinig zon. In alle eerlijkheid heeft dat weinig positieve invloed op ons normaal gesproken zo zonnige humeur. We realiseren ons dat dat niet verandert als we koers blijven houden richting de poolcirkel. Als de zon het niet doet, moeten we misschien zelf een tegenovergestelde richting kiezen.
Bruce staat mooi in dit landschap langs de Myrksdalsvegen met ontelbare schaapjes en watervallen (rara).
Ferry over de Sognefjord (rara).
Wandelen in Jotunheimen met een rararegenboog.
Monique ziet de bui weer hangen. Is dat sneeuw? Ja, dat is sneeuw.
Dik ingepakt. Geen regen, maar hagel.
Gelukkig hebben we de kachel meegenomen en krijgen we het eindelijk weer warm in onze eigen sauna.
Over de hoogste toppen van Jotunheimen.
Naar het dal in Viøyri.
We proberen te blijven geloven in beter weer. Stavkyrkje van Lom.